Dansi dansi dúkkan mín

Jæja, ég er í mun betra skapi en seinast. Líður mun betur eftir að hafa fengið að slappa af í sumarbústað. Núna er minns bara vel upplögð þótt hún sé svoldið þreytt og hafi næstum sofnað á danssýningu áðan. Það er ekki hægt að taka mark á þeim, þó ég elski dans þá fer ég alltaf a danssýningu þegar ég er útkeyrð og sofna, dotta eða er nálægt því. Ég var þvílíkt ánægð með að Telma sendi mér SMS á laugardaginn og Dagur reyndi að hringja, ég á vini :D Það hressti mig ansi mikið upp í morgun að sjá það. Ég hef komist að því að þó ég passi kannski ekki alveg inní alltaf þá skiptir það engu máli því ég er bara ég og þó enginn sjái mig þá held ég bara áfram á minni braut og læt mér álit annarra sem vind um eyru þjóta. Samt er ég kröfuhörðust á sjálfa mig, en það er allt annað, vinir eiga að vera ánægðir með vini sína eins og þeir eru og vera ekkert að bögga þá með því að segja að þeir eigi ekki að vera svona eða svona. Eða að þeir séu svona eða svona. Það er ekkert sniðugt og treystir vinasambandið ekki þó að vinir eigi að vera hreinskilnir hvor við annan. Ég vil heyra hvað vinkonum mínum finnst en ekki heyra að ég sé svona eins og þetta eða hagi mér alltaf svona. Þá verður maður svo niðurdreginn, og fer að pæla í hlutum sem skipta yfirhöfuð ekki máli. Ég komst að því að ekkert meira en að Hössi og þessi stelpa héldust í hendur, hvers vegna þarf ég alltaf að misskilja allt? Ja allt sem gæti verið tvírætt misskil ég, það er gaman stundum en getur farið út í öfgar. Það var gott að vita, ég sá fyrir mér hann að kyssa einhverja stelpu eða meira, OJ. Gott að vita svona eftir á þegar þú ert búinn að ímynda þér eitthvað? En jæja þetta á ekki að verða nein móral-sjálfsvorkunnarsíða. Það er ekkert gaman, selfcentered síður eru ekkert skemmtilegar. Skemmtilegustu síðurnar eru síður með pælingum sem allir skilja og eru svona aha yfir ;P

Lífið er leikur einn

Haha...var sá hinn sami og sagði þetta ekki bara í vímu? Hann eða hún hefur allaveganna ekki verið með réttu ráði svo mikið er víst. Hvaða vitleysingi dettur í hug að segja svona fáránlegan hlut þegar lífið er allt annað en einmitt þetta sem þú vildir helst að það væri. Tuss, það er ekki nógu gott? Ja líf mitt er allaveganna ekki leikur einn, það er alltaf eitthvað að ske eða að angra mig eða eitthvað. Núna á föstudaginn kom Hössi, minn fyrrverandi (skondið að segja það). Við töluðum saman því hann hafði eitthvað svo mikilvægt að segja mér, og viti menn var það ekki eitthvða sem ég hefði alveg verið til í að vita ekki. Hann sagði mér að eftir að hann ég hringdi í hann mánudaginn fyrir og bað hann að láta mig í friði þá hefði hann farið út að drekka. Á mánudagskveldi og orðið nógu fullur til að muna illa eftir kvöldinu. Var mín hneiksluð eða var mín hneiksluð? Svo hélt þetta áfram og ekki batnaði það. Þá hafði minns ex bara farið aftur út á þriðjudag til að reyna að gleyma minni og orðið mjög fullur, farið svoldið mjög langt með stelpu en ekki getað samt klárað því ég kom í hugann á honum. Afsakið en ég fæ svakalega mikla klígju. Það á ekki að segja manni svona hluti. Ég gæti öskrað ojjj í marga daga yfir þessu. Hugsaðu þér; þarna er hann með annarri stelpu, að kyssa hana og meira og ég í hausnum á honum. Fær fólk ekki bara klígjuna? Svo mætti hann þunnur í skólann, hvað er málið með þennan gaur? En ekki meira af honum, hann er ekki lengur til. Ekki hjá mér, ekki núna. Ekki eftir þetta.